ევროკავშირის საბინაო წესები დისკუსიიდან სამართლებრივ ჩარჩოში გადადის — ტურისტულ ქალაქებში ინვესტორებმა ყურადღება უნდა გაამახვილონ

ინიციატივის მთავარი მნიშვნელობა ერთიანი აკრძალვების დაწესება კი არა, საერთო სამართლებრივი არქიტექტურის შექმნაა. სახელმწიფოები, რეგიონები და ქალაქები კვლავ თავად გადაწყვეტენ ჩარევას, მაგრამ მიიღებენ საერთო მეთოდს საბინაო ზეწოლის მქონე ტერიტორიების გამოსავლენად და უფრო მკაფიო ტესტს შეზღუდვების აუცილებლობისა და პროპორციულობისთვის.

მოკლევადიანი გაქირავების შემთხვევაში ხელისუფლებამ უნდა აჩვენოს, რომ საქმიანობა სულ მცირე სამი წლის განმავლობაში მნიშვნელოვნად აუარესებდა საცხოვრებლის ხელმისაწვდომობას და ნაკლებად შემზღუდავი ზომები იგივე შედეგს ვერ მიაღწევდა. ჩარჩო შეიძლება შეეხოს მეორე საცხოვრებელს, ხანგრძლივ ვაკანტურობას და ქონების შეძენის ან გამოყენების ზოგიერთ შეზღუდვასაც.

ინვესტორისთვის ეს არ ნიშნავს წესების მყისიერ ცვლილებას მთელ ევროპაში. პროექტი ჯერ კიდევ საკანონმდებლო პროცესშია. უფრო მნიშვნელოვანი სიგნალია, რომ ქალაქებსა და პოპულარულ ტურისტულ მიმართულებებს შეიძლება გაუჩნდეთ უფრო მკაფიო სამართლებრივი გზა მიზნობრივი ზომების დასაცავად, თუ საბინაო ზეწოლას მონაცემებით დაადასტურებენ.

ყველაზე მეტად ეს ეხება ობიექტებს, რომელთა საინვესტიციო გათვლა თავისუფალ მოკლევადიან გაქირავებაზე, მფლობელის ვიზიტებს შორის ბინის ცარიელად დატოვებაზე ან მეორე საცხოვრებლად გამოყენებაზეა დამოკიდებული. გრძელვადიანად გაქირავებული ბინა და დეფიციტურ ტურისტულ უბანში მდებარე აპარტამენტი უკვე განსხვავებული რეგულაციური რისკის აქტივებია.

ევროკომისიის ერთობლივი კვლევითი ცენტრი ორსაფეხურიან შეფასებას სთავაზობს: პირველ ეტაპზე ფასები შემოსავალთან შედარდება, შემდეგ კი ადგილობრივი მიზეზები ფასდება — მოსახლეობის ზრდა, მიწოდების დეფიციტი, მოკლევადიანი გაქირავების წილი, ნებართვების სიჩქარე და ცარიელი საცხოვრებლები.

ამიტომ ინვესტორისთვის მთავარი იქნება არა მხოლოდ ბრიუსელის გადაწყვეტილების, არამედ კონკრეტული ქალაქის სტატუსის მონიტორინგი. თუ პროექტი წინ წავა, გადამწყვეტი გახდება: რომელი ტერიტორია გამოცხადდება ზეწოლის ქვეშ, რა მიზეზი იქნება დადასტურებული და რა ადგილობრივი ზომა ამოქმედდება.